กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
คนอย่างเขา ต้องให้นายน้อยอย่างข้าเสียเวลาไล่ด้วยหรือ?
คืนนั้น
หลินเสวียนเป็นห่วงจวงสือหมิง เลยคิดจะแวะไปดูเขาสักหน่อย พอมาถึงก็เห็นประตูปิดสนิท นางยืนลังเลอยู่พักหนึ่ง
แล้วค่อย ๆ ผลักประตูเข้าไป “พ่อหนุ่ม หลับหรือยัง?”
ไม่มีใครตอบ
ในห้องมืดมาก หลินเสวียนเดินคลำทางสำรวจอยู่รอบหนึ่ง ประสาทสัมผัสที่ไวทำให้นางรู้สึกได้ว่าไม่มีคนอยู่ในห้อง
นางกลัวว่าเขาจะผูกคอหรือกรีดข้อมือฆ่าตัวตาย
หลินเสวียนจุดเทียน แล้วบังเอิญเห็นจดหมายฉบับหนึ่งบนโต๊ะ ด้วยความอยากรู้ นางเลยเปิดซองออกอย่างเชื่อครึ่งไม่เชื่อครึ่ง
ใจความหลักคือจวงสือหมิงกลับไปแล้ว เขาออกเดินทางกลางดึกเลย