กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
แขกคนนั้น แน่ใจนะว่าไม่ใช่นักโทษหนีคดี?
หลินเสวียนถามออกไปโดยไม่ทันคิด “โดนย่ำยีจนลุกจากเตียงไม่ไหวหรือ?”
เซิ่งเซี่ยนแขนขาเล็กนิดเดียว แต่แรงเอวดีขนาดนั้นเชียว?
“ไม่ใช่” เด็กหนุ่มถอนหายใจเบา ๆ แววตาฉายความเวทนาอยู่แวบหนึ่ง “โดนทรมานจนแทบไม่เหลือสภาพคน แถมยังสติเลื่อนลอยด้วย”
ยังมีอีกเรื่องที่เขาไม่ได้บอก
ที่นอนลุกจากเตียงไม่ได้ ก็เพราะขาทั้งสองข้างพิการไปแล้ว
“นายน้อยของพวกเจ้ามีด้านมืดแบบนี้ด้วยหรือ?” พอได้ยินสภาพน่าอนาถของคนก่อน หลินเสวียนก็อ้าปากค้างอย่างไม่อยากเชื่อ
ทำไมก่อนหน้านี้นางถึงดูไม่ออกเลย?
หลินเสวียนไม่กล้าชักช้า ทิ้งเรื่องเดิมพันไว้ก่อนแล้ววิ่งออกไปตามหาคน