กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โลงศพเจ้าส่งต่อรุ่นสู่รุ่น คนตายไปแล้ว โลงศพก็ยังคงอยู่
“คนอย่างเจ้าไม่สมควรมีใครมาชอบหรอก” เขาพูดออกมาได้อย่างง่ายดาย จนความรู้สึกดี ๆ ที่หลินเสวียนเพิ่งมีต่อเขาอยู่บ้างหายไปจนหมด
ถึงขั้นรู้สึกคลื่นไส้นิด ๆ ด้วยซ้ำ
“ข้าก็ไม่ได้ขอให้เขามาชอบนี่?” เซิ่งเซี่ยนยิ้มเหี้ยม “เจ้าเป็นห่วงเขาขนาดนี้ หรือว่าเจ้าชอบเขาเข้าแล้ว?”
สีหน้าเขาเปลี่ยนไป เขายิ้มเยาะ
“แล้วเจ้าต่างจากข้าตรงไหน? ข้ายังดีกว่าเจ้าเยอะ เจ้าเจอใครก็เกี้ยวไปทั่ว มีคนหนึ่งอยู่แล้วยังจะเอาอีกคน”
หลินเสวียนเถียงทันที “ข้ากับเจ้าไม่เหมือนกัน”
นางเกี้ยวก็ส่วนเกี้ยว แต่ไม่เคยถึงขั้นจูบปากใคร ไม่เหมือนเขาที่ปากแทบจะเป็นแผลอยู่แล้ว แถมนางก็ไม่เคยใช้วิธีต่ำช้าแบบนั้น