กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เจ้ากล้าลูบลงไปอีก ข้าจะทำให้มือเจ้าพิการ
ทางด้านเซิ่งเซี่ยน
เขานั่งดื่มเหล้าเงียบ ๆ เหมือนมีเรื่องในใจ ไม่แม้แต่จะมองจวงสือหมิงที่คอยบิดตัวโปรยเสน่ห์ให้ เห็นแล้วรู้เลยว่าใจใสสงบปรารถนาน้อย
จวงสือหมิงทำหน้าหงอยอย่างไม่สบอารมณ์ เขายอมสงสัยฝีมือการแต่งตัวของหลินเสวียน แต่ไม่ยอมสงสัยเสน่ห์ของตัวเอง
รอเท่าไรก็ไม่เห็นอีกฝ่ายเข้าหาก่อน เขาเลยโถมเข้าใส่เหมือนหมาหิวที่เห็นอาหาร
“เจ้าทำอะไร?” เซิ่งเซี่ยนตวัดสายตามอง สีหน้ารังเกียจอย่างชัดเจน “ให้เวลาเจ้า 3 วินาที ลุกออกไปจากตัวข้า”
เขาเคยเจอผู้หญิงมาสารพัดแบบ
แต่เพิ่งเคยเจอคนหื่นถึงขนาดนี้เป็นครั้งแรก ต่อให้เป็นหลินเสวียนเมื่อก่อน ก็ยังไม่หิวกระหายจนทนไม่ไหวแบบคนตรงหน้า