กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ศิษย์น้องหญิง ข้านึกว่าเจ้าถูกคนลักพาตัวไปเสียแล้ว!
เมื่อมองหลินเสวียนที่อยู่ในโลกมายา ตอนนี้นางไม่เหลือท่าทีร้อนรนเหมือนช่วงแรกแล้ว มีเพียงความสุขุมมั่นคง ตาแก่เห็นแล้วก็พยักหน้าอย่างพอใจ
เขาหันไปพูดกับเด็กหนุ่มว่า “ไม่เลวเลย นิสัยใจคอของนางเปลี่ยนไปมาก”
ตอนนี้นางไม่ใช่คนที่ชอบปล่อยปละละเลยตัวเองแล้ว ถ้ามีนิสัยแบบนี้ตั้งแต่แรก อนาคตคงไปได้ไกล เผลอ ๆ ระดับการบำเพ็ญอาจแซงหน้าคนวัยเดียวกันไปนานแล้ว
“เพิ่งผ่านไปไม่กี่วันเอง ยังเหลือเวลาอีกหนึ่งเดือน” เด็กหนุ่มไม่ได้รู้สึกแปลกใจเลยสักนิด ราวกับทุกอย่างเป็นไปตามที่เขาคาดไว้แล้ว
ถึงอย่างไร คนในตระกูลของเขาก็ไม่มีทางธรรมดาอยู่แล้ว