กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
สถานที่ที่เจ้าเอาไว้หาความสำราญ
“แม้แต่ผักกับหนอน พวกเจ้ายังแยกไม่ออกอีกเหรอ?” หลินเสวียนเริ่มสงสัยว่าตัวเองหูฝาดไปหรือเปล่า เพราะผักกับหนอนมันไม่มีอะไรเหมือนกันเลยสักนิด
แบบนี้ยังจำผิดกันได้อีกเหรอ
“เจ้าไม่ต้องสนหรอกว่าจะแยกออกหรือเปล่า ยังไงผักก็ห้ามกินเด็ดขาด”
แม้แต่ตัวเขาเองก็ยังไม่รู้ว่าถ้ากินแมลงพิษพวกนั้นเข้าไปแล้วจะมีผลข้างเคียงอะไรบ้าง เพื่อความปลอดภัย ให้คนในสำนักนี้ลองกินทดสอบดูก่อนแล้วกัน
คิดว่าคงไม่ถึงตายหรอก
ตอนนี้กู้หยุนถิงอดชื่นชมสายตาอันเป็นเอกลักษณ์ของหนิงซื่อไม่ได้ “คนหนึ่งก็วางยา อีกคนก็วางยา สมแล้วที่เป็นคนสำนักเดียวกัน”
ซ่งจื่อชิงจับพิรุธบางอย่างได้จากคำพูดของเขา
เขาถามด้วยความสงสัย “วางยาอะไรกัน? ศิษย์น้องหญิง เจ้าก็วางยาด้วยเหรอ?”