เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เพราะงั้น อาหารที่เจ้าทำก็เปื้อนน้ำขี้ไปแล้วน่ะสิ?
“เอาไปทาที่มือจับประตู แค่พวกนั้นเปิดประตูออกมา เฮะ ๆ...”
ฤทธิ์ยาอยู่ได้ไม่นานหรอก ด้วยร่างกายของผู้บำเพ็ญเพียรอย่างพวกเขา ยานี้ฆ่าใครไม่ตาย อย่างมากก็ทำให้บวมอยู่สองวันสองคืนเท่านั้น
นี่เป็นครั้งแรกที่หลินเสวียนหัวเราะได้เจ้าเล่ห์ขนาดนี้ กู้หยุนถิงรู้สึกว่ายานั่นต้องไม่ธรรมดาแน่ ๆ จึงถามว่า “ยาพิษอะไร? ถ้าโดนเข้าไปจะเป็นยังไง?”
พูดจบเขาก็ยังไม่วางใจ เลยดุเธอว่าเล่นพิเรนทร์เกินไปแล้ว
“ที่นี่ไม่ใช่สำนักหมิงอวี้นะ เธอคิดถึงผลที่จะตามมาบ้างหรือเปล่า? ถ้าเรื่องวางยาพิษของเธอถูกรายงานขึ้นไป เธอได้ซวยแน่!”
ที่สำนักหมิงอวี้ยังมีหนิงซื่อคอยปกป้องเธอ
แต่ที่นี่เธอมีใครล่ะ? ไม่มีใครที่รู้จักเลยสักคน ส่วนคนที่รู้จักก็ยังคอยหาเรื่องเธออีก