เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เจ้ามีดวงคุ้มกะลาหัว ออกไปพนันกับเขาสักตา
“กู้หยุนถิง มีเรื่องให้ดูดราม่าแล้ว!” หลินเสวียนที่ชอบเรื่องสนุกเป็นทุนเดิม พอได้ยินว่ามีเรื่องใหญ่เกิดขึ้น ก็รีบลากกู้หยุนถิงเดินตามคนที่ผ่านไปมา
ห้าสำนักใหญ่เกิดเรื่องใหญ่เข้าแล้ว
ห้าสำนักใหญ่?
รอยยิ้มของหลินเสวียนแข็งค้างทันที ลมหายใจสะดุดไปชั่วขณะ ก่อนจะถามเสียงอ่อยว่า “ที่พวกเราไปดูดราม่านี่ ไม่ใช่ว่าสุดท้ายจะกลายเป็นเรื่องของตัวเองหรอกนะ?”
“เจ้าคิดว่าไงล่ะ?” กู้หยุนถิงเริ่มสงสัยแล้วว่าสมองของนางมีปัญหาหรือเปล่า
ปฏิกิริยาช้าจนน่าเหลือเชื่อจริง ๆ
เขารีบเดินไปขวางคนสองคนนั้นไว้ แล้วถามหยั่งเชิงว่า “พี่ชาย ขอถามหน่อย ห้าสำนักใหญ่เกิดเรื่องอะไรขึ้นหรือ?”
คนหนึ่งมองสำรวจเขาตั้งแต่หัวจรดเท้า “เจ้ามาจากข้างนอกสินะ?”
กู้หยุนถิงโกหกว่า “ก็ประมาณนั้น”