เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนนั้นเจ้าน่ะตะโกนเสียงดังกว่าใครเพื่อน
“จี๊ด” กระต่ายที่กำลังหรี่ตาพักผ่อนอย่างสบายใจ จู่ ๆ ก็ถูกกู้หยุนถิงหยิกเข้าให้จนสะดุ้งโหยง มันส่งเสียงร้องประท้วงอย่างไม่พอใจ
หลินเสวียนจ้องเขาเขม็ง “นายทำอะไรน่ะ?”
“เล่นกับกระต่ายของเธอไปเถอะ อย่าพูดมาก” เหตุผลเดียวที่เขาทำแบบนี้ก็เพื่อให้เธอหยุดพูดจาสองแง่สองง่ามเสียที
ยาที่ทำให้คนอื่นทำอะไรก็ได้ตามใจงั้นเหรอ?
แค่ฟังชื่อก็รู้แล้วว่าไม่ใช่ยาดีอะไร แถมยังเอาไว้ใช้บนเตียงอีกต่างหาก?
“...” หลินเสวียนนึกเสียใจขึ้นมาจริง ๆ
รู้อย่างนี้ไม่น่าพาเขามาด้วยเลย นอกจากจะทำให้หมดสนุกแล้ว ยังชอบหาเรื่องวุ่นวายอีก
หนานจิ่วอี้เป็นคนชอบต้อนรับแขก เขาให้อยู่ต่ออีก 2 วัน แถมยังจัดอาหารมื้อใหญ่ทั้งเนื้อทั้งปลามาให้อย่างเต็มที่ จนหลินเสวียนเริ่มไม่อยากกลับแล้ว
ถ้าไม่ใช่เพราะกู้หยุนถิงคอยเร่งรัดราวกับจะเอาชีวิต