เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
คราวหน้าตอนแช่น้ำ จำไว้ให้ดูด้วยว่ามีคนอยู่หรือเปล่า
ประโยค “รับได้หมดทุกอย่าง” ของนาง ทำเอาเฝ่ยจู๋หลิวพูดไม่ออกไปเลย
เขาหัวเราะเบา ๆ ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงปรึกษาหารือ “เจ้าสำนักหนิง ช่วงนี้ข้าหลับไม่ค่อยสนิท ได้ยินมาว่าศิษย์ของเจ้าฝึกเครื่องดนตรีอยู่”
“ยืมตัวนางมาให้ข้าสักสองสามวันหน่อยสิ เผื่อจะช่วยให้หลับสบายขึ้น”
พอได้ยินคำว่าเครื่องดนตรี ทั้งคนของสำนักหมิงอวี้และสำนักจิ่วหยวนต่างพากันเงียบกริบ
เพราะในฐานะผู้เสียหายที่มักจะถูกทรมานอยู่บ่อยครั้ง
พวกเขาจึงไม่กล้าชื่นชมเครื่องดนตรีชนิดนี้เลยสักนิด
“เจ้าสำนักเฝ่ยพูดอะไรอย่างนั้น ในเมื่อท่านชอบฟัง ข้าก็ให้ท่านยืมไปสักสองสามวันก็ได้” เมื่อเจอคำขอสุดเพี้ยนแบบนั้น หนิงซื่อก็ตอบตกลงทันที
เกรงว่าถึงตอนนั้น ท่านคงจะหลับไม่สนิทกว่าเดิมเสียอีกล่ะมั้ง