เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
อย่างน้อยเจ้าก็หาสำนักที่ดูเข้าท่าหน่อยสิ
หลินเสวียนมองศิษย์พี่คนก่อนที่ก่อนหน้านี้ไม่นาน ถูกเสียงปี่สั่วน่าพิฆาตวิญญาณของนางเป่าจนตกลงไปในส้วม นางจึงได้แต่ยิ้มแห้ง ๆ พูดเอาใจเขา
“เอ่อ... ยังไงเราก็เคยเป็นศิษย์ร่วมสำนักกันมาก่อน เรื่องประลองก็ช่างมันเถอะนะ”
เจียงสุยจือเบิกตาจ้องนางอย่างไม่ยอมลดละ “ช่างมันอะไร! เจ้าเล่นเอาข้ากลายเป็นตัวตลกของสำนัก เรื่องนี้ไม่มีทางปล่อยผ่านไปแน่!”
คืนนั้น ขณะที่เขากำลังฮัมเพลงเบา ๆ พลางนั่งปลดทุกข์อยู่ในส้วม จังหวะที่กำลังจะออกแรงพอดี
เสียงเชือดไก่ก็ดังขึ้น ทำเอาเขาตกใจจนขากระตุก
แล้วเขาก็ร่วงลงไปในส้วม!
กลิ่นเหม็นติดตัวเขาอยู่นานไม่ยอมจาง จนถึงตอนนี้ก็ยังพอได้กลิ่นอยู่ราง ๆ ไหนจะถูกศิษย์พี่หัวเราะเยาะอย่างไม่ไว้หน้า ส่วนอาจารย์ก็เอามือปิดจมูกแล้วเดินหนีอีก