เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เย่หลีผลักประตูออกไป เห็นว่านอกจากผู้อาวุโสจ้าวแล้ว โจวซานและโจวอวี้หลงกลับอยู่ที่นี่ด้วย
ยามนี้ แม้บาดแผลของโจวอวี้หลงจะถูกกดข่มไว้ได้แล้ว ทว่าร่างกายยังคงอ่อนแออยู่บ้าง ใบหน้าขาวซีด ไร้ซึ่งความสง่างามดั่งเช่นเมื่อวานโดยสิ้นเชิง
ส่วนโจวซานที่อยู่ข้าง ๆ มีสีหน้าเย็นชาไร้ความรู้สึก ทว่าเย่หลีสังเกตเห็นว่า คิ้วของโจวซานขมวดเข้าหากันเล็กน้อย ระหว่างคิ้วเผยให้เห็นร่องรอยความกังวลสายหนึ่ง
นอกจากนี้ พวกจ้าวชิงซานและเด็กหนุ่มคนอื่น ๆ แห่งเมืองต้าหวงที่ได้รับตำแหน่งรับเข้าเป็นกรณีพิเศษของสำนักศึกษาเทียนยุทธ์ ต่างก็มาถึงกันหมดแล้ว รวมตัวกันอยู่ในลานเรือน ในดวงตาเปี่ยมไปด้วยความตื่นเต้นและคาดหวัง
เมื่อเห็นเย่หลีเดินออกมา ผู้อาวุโสจ้าวก็รีบก้าวเท้าเดินเข้าไปหา เอ่ยว่า “เย่หลี เรื่องไม่ควรชักช้า พวกเราออกเดินทางกลับสำนักศึกษากันเดี๋ยวนี้เถิด”
เย่หลีพยักหน้า เอ่ยถามว่า “เกิดเรื่องอันใดขึ้นหรือเจ้าคะ”