เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หลังจากเร่งเดินทางติดต่อกันสามวัน คณะของเย่หลีก็เดินทางมาถึงเมืองจักรพรรดิเสียที
เมื่อยืนอยู่บนหลังของอินทรีแร้งหมาป่าสวรรค์ สายตาของเย่หลีก็มองไปยังเมืองเบื้องหน้า เห็นเพียงเมืองหลวงอันใหญ่โตมโหฬารราวกับมังกรยักษ์ตัวหนึ่งนอนขดตัวอยู่ที่นั่น ยิ่งใหญ่อลังการ กินพื้นที่กว้างขวาง มิใช่สิ่งที่เมืองต้าหวงจะนำมาเปรียบเทียบได้เลยแม้แต่น้อย
“เมืองนี้… ราวกับมังกรยักษ์ตัวหนึ่งเลย!”
ข้างกายเย่หลี เย่เหยาเองก็อดเบิกตากว้างมิได้ นางดูตื่นตะลึงยิ่งนัก นี่เป็นครั้งแรกที่ได้เห็นเมืองที่ใหญ่โตถึงเพียงนี้ ช่างเปี่ยมด้วยท่วงท่าอันยิ่งใหญ่เกรียงไกร
หากเป็นซูอวิ๋นคนก่อนที่เย่อหยิ่งจองหองและเปี่ยมด้วยความรู้สึกเหนือกว่า เมื่อเห็นปฏิกิริยาเช่นนี้ของคนจากเมืองต้าหวง นางคงหัวเราะเยาะอย่างไม่หยุดหย่อน เย้ยหยันว่าพวกเขาเป็นพวกบ้านนอกที่ไม่เคยเห็นโลกกว้าง