กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“อวี้หลง เจ้าเป็นอย่างไรบ้าง”
โจวซานรีบเอ่ยถาม
โจวอวี้หลงไอเบา ๆ ครั้งหนึ่ง พลันรั้งเอาบาดแผลจนเจ็บแปลบ ทำให้เขาอดสูดลมหายใจเย็นเยียบเข้าลึกมิได้
เขาฝืนทนความเจ็บปวด เลิกชายอาภรณ์ยาวขึ้น เผยให้เห็นเกราะอ่อนเส้นไหมทองที่สวมอยู่ด้านใน พลางหอบหายใจเอ่ยว่า “เคราะห์ดีที่มีอาภรณ์เวทป้องกันระดับต่ำตัวนี้ มิเช่นนั้นกระบี่เมื่อครู่ ข้าคงวิญญาณหลุดลอยไปนานแล้ว”
โจวซานมองดูบาดแผลที่กลางหลังของโจวอวี้หลง ก็อดมุมตากระตุกมิได้ การโจมตีของอีกฝ่ายช่างแม่นยำและอำมหิตยิ่งนัก มุ่งตรงไปยังหัวใจโดยตรง
หากมิใช่เพราะอาภรณ์เวทป้องกันช่วยต้านทานไว้ ทำให้บาดแผลไม่อาจแทงทะลุได้ทั้งหมด หัวใจของโจวอวี้หลงคงถูกแทงทะลุคาที่ ต่อให้เทวดาก็ไม่อาจช่วยชีวิตได้