เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 191 ขึ้นเมืองหลวง
เฉินฉงซานยืนอยู่ที่เดิม สายตากวาดมองผ่านใต้ปีกหมวกงอบที่กดต่ำของคนผู้นั้น ลูกกระเดือกขยับไหวเล็กน้อย เขาไม่ได้เอ่ยปาก เพียงเอี้ยวตัวเชื้อเชิญให้อีกฝ่ายเดินเข้ามาด้านใน
ผู้ดูแลคฤหาสน์มองคนนี้ทีคนนั้นที รู้ความพอที่จะไม่เอ่ยถามสิ่งใดอีก ถอยหลังกลับไปสองสามเก้า มอบร่มเงาหลิวตรงทางเข้าไร่นาประจำจวนแห่งนี้ให้แก่พวกเขาทั้งหลาย
หลิ่วเหอเยี่ยน เสิ่นอวิ๋นชิง และคุณย่าหลิวที่สืบเท้าตามมาจากด้านหลังก็มองเห็นคนผู้นั้นเช่นกัน แม้จะสวมหมวกงอบ แม้ก่อนหน้านี้จะเคยพบกันเพียงครั้งเดียว ทว่าทั้งสองคนต่างก็จำได้ว่าผู้มาคือใคร
หลิ่วเหอเยี่ยนใจสะท้านเกร็ง หันไปมองเสิ่นอวิ๋นชิงตามสัญชาตญาณ คำพูดถึงริมฝีปากถูกกลืนกลับลงไป จนกระทั่งหลิ่วจิ่นโจวมีสีหน้าเรียบเฉยตามปกติแล้วก้าวไปข้างหน้าเอ่ยเรียก “ศิษย์พี่” คำหนึ่ง นางจึงค่อยตั้งสติได้ แล้วสืบเท้าตามขึ้นไปพร้อมเอ่ยเรียกเสียงเบา “ศิษย์พี่”