กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 190 ผู้ที่ป้องปกด้วยชีวิต, พวกโจรกระจอก
ถ้อยคำเหล่านั้นของเสิ่นอวิ๋นชิงตกลงสู่ร่มเงาต้นหลิว ผ่านไปครึ่งค่อนวันก็ไม่มีผู้ใดเอ่ยรับ
กิ่งหลิวกระพือพลิ้วตามแรงลมอยู่ระหว่างคนทั้งสอง แกว่งไกวแผ่วเบา ประหนึ่งจิตใจของคนสองคนในเวลานี้ที่มิได้ผ่อนคลายเลยแม้แต่น้อย
“เสิ่นอวิ๋นชิง เจ้าจำทุกตัวอักษรที่เอ่ยในวันนี้ไว้ให้ดีจะดีกว่า”
นี่เป็นครั้งแรกที่เขาเอ่ยชื่อเสิ่นอวิ๋นชิงออกมาตรง ๆ หลิ่วจิ่นโจวผู้นั้นที่มักจะสุขุมมีสัมมาคารวะ และไม่เคยเสียกิริยาต่อหน้าผู้ใหญ่เลยสักครั้ง ยามนี้ยืนอยู่ใต้ต้นหลิวต้นนี้ ความระมัดระวังทั่วร่างถูกปลุกขึ้นมาจนหมดสิ้น ราวกับสัตว์ตัวน้อยที่ถูกแตะต้องเกล็ดย้อนศร ทั้งไวต่อความรู้สึก ทั้งแหลมคม พร้อมจะพุ่งออกไปได้ทุกเมื่อ