กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 161 อาเหอ
สองอักขระนั้นเวียนวนอยู่ในสมองของเขาเนิ่นนาน ในที่สุด...ก็ถูกเอ่ยออกมาจากปาก
“อาเหอ”
เป็นครั้งแรกที่เขาเอ่ยเรียกอย่างระมัดระวังยิ่ง
หลิ่วเหอเยี่ยนขานรับ ชื่อนี้ไม่มีใครเอ่ยเรียกมานานมากแล้ว ในอดีตมีเพียงบิดามารดาที่เคยเรียกนางเช่นนี้ ต่อมาบิดามารดาลาโลก ไปตัวนางเองก็มายังโลกต่างมิติแห่งนี้ ชื่อนี้จึงถูกฝังลงสู่ใต้ผืนดินไปพร้อมกัน
ยามนี้ถูกเอ่ยออกจากปากของเขา จึงคล้ายดั่งผ่านพ้นคนละภพคนละชาติ...
“อาเหอ” เขาเอ่ยเรียกอีกคำหน หนึ่งนี้น้ำเสียงมั่นคงขึ้นกว่าเดิมเล็กน้อย