ตอนที่ 124 ชาวไร่ประจำคฤหาสน์ และพื้นที่เพาะปลูก

ตอนที่ 124 ชาวไร่ประจำคฤหาสน์ และพื้นที่เพาะปลูก

ผู้ดูแลคฤหาสน์อย่างไรเสียก็เคยผ่านโลกมามาก ชะงักไปชั่วครู่ก็ดึงสติกลับมาได้ รีบแย้มยิ้มประจบประสานก้าวออกไปต้อนรับ “คุณชายเสิ่น ทั้งไม่กี่ท่านนี้คือ...”

เสิ่นอวิ๋นชิงพยักหน้า ก่อนเบี่ยงกายเปิดทางให้หลิ่วเหอเยี่ยนที่อยู่ด้านหลัง แล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงจริงจัง “ท่านนี้คือคุณชายหลิ่ว เรื่องราวในไร่นาประจำจวน ต่อไปล้วนต้องฟังเขา”

สายตาของเหล่าชาวไร่ประจำคฤหาสน์จับจ้องไปที่ดรุณน้อยผู้นั้นเป็นตาเดียว เห็นอีกฝ่ายมีคนพยุงไว้สองข้าง ใบหน้าซีดเผือด บนหน้าผากยังผุดซึมด้วยเม็ดเหงื่อบาง ๆ ท่าทางพร้อมจะล้มลงไปได้ทุกเมื่อ พวกเขาหันมองหน้ากันและกัน ไม่มีผู้ใดเอ่ยปาก ทว่าในดวงตาแต่ละคู่นั้น กลับเขียนไว้อย่างชัดแจ้งด้วยคำสองคำ นั่นคือ ‘ไม่เชื่อ’

หากบอกว่าเป็นผู้เฒ่าที่มีสง่าราศีท่านนั้นที่อยู่ข้าง ๆ หรือคุณย่าหน้าตาอิดโรยที่ดูปราดเดียวก็รู้ว่าเคยตกระกำลำบากผู้นั้น พวกเขายังพอจะเชื่ออยู่บ้างสักกึ่งหนึ่ง ทว่าเด็กที่ยังไม่โตเต็มวัยคนหนึ่งเนี่ยนะ ชำนาญศาสตร์เกษตร