เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 125 เถ้าพืช ปุ๋ยคอกหมัก
รอจนทุกอย่างเรียบร้อย ทะวันก็เริ่มคล้อยต่ำลงทางทิศตะวันตก เสิ่นอวิ๋นชิงถูกนายท่านเสิ่นเรียกตัวกลับไปก่อน คุณย่าหลิวและหลิ่วเหอเยี่ยนจึงนำเนื้อและผักที่เสิ่นอวิ๋นชิงส่งมาจัดแจงทำอาหารมื้อใหญ่
คนในครอบครัวนั่งล้อมวงรอบโต๊ะหินในเรือนเล็ก รับประทานอาหารเย็นมื้อแรกหลังจากย้ายมาท่ามกลางสายลมยามย่อม
หลังอาหาร หลิ่วเหอเยี่ยนเอ่ยถึงความตั้งใจของวันพรุ่งนี้ “พรุ่งนี้ข้าอยากขอให้ทุกท่านช่วยข้าเผาเถ้าพืชเสียหน่อย ดินมันอัดแน่นเกินไป อาศัยแค่การไถพรวนย่อมไม่พอ ต้องใช้เถ้าพืชช่วยบำรุงสักหน่อย เจ้าค่ะ”
อีกสามคนที่เหลือไม่มีคำเอื้อนเอ่ยเกินจำเป็น เฉินฉงซานวางชามลงแล้วพยักหน้า หลิ่วจิ่นโจวยิ่งตอบรับโดยตรง “พี่ ข้าช่วยท่าน” คุณย่าหลิวก็ยิ้มรับ เอ่ยเพียงว่า “แม่เฒ่าคนนี้ทำอย่างอื่นไม่ได้ แต่เรื่องเติมฟืนจุดไฟยังพอไหวอยู่”