ตอนที่ 123 ถึงไร่นาประจำจวน

ตอนที่ 123 ถึงไร่นาประจำจวน

ยามที่หลิ่วเหอเยี่ยนย่างเท้าเข้าประตูลานบ้าน เฉินฉงซานและหลิ่วจิ่นโจวก็กำลังฝึกวิทยายุทธ์กันอยู่แล้ว คุณย่าหลิวคล้ายกับว่าจะเมื่อยล้าเล็กน้อยจากเมื่อวาน จึงยังคงหลับใหลอยู่

แสงอรุณเพิ่งจะเอ่อล้นข้ามสันเขา ยืดเงาของคนทั้งสองให้ยาวและบางเรียว ท่อนไม้ในมือของหลิ่วจิ่นโจวควงฟัดจนบังเกิดเสียงลมพรึ่บพั่บ เฉินฉงซานยืนอยู่ข้างกาย เอามือไพร่หลังมองดู เอ่ยปากชี้แนะขึ้นมาคำหนึ่งเป็นครั้งคราว

เมื่อเห็นหลิ่วเหอเยี่ยนกลับมาจากข้างนอก กระบวนท่าของคนทั้งสองก็ชะงักลงพร้อมกัน แววตาเผยความประหลาดใจออกมาอย่างพอเหมาะพอเจาะในเวลาอันควร

หลิ่วจิ่นโจวเก็บท่อนไม้แล้วเดินเข้ามา บนหน้าผากยังคงมีหยาดเหงื่อเกาะแพรวพราว “พี่ ท่านไปที่ใดมาหรือ เมื่อครู่เห็นท่านไม่อยู่ ยังนึกว่าท่านอยู่ในเตียงเตาครัว หาอยู่หนึ่งรอบก็หาไม่เจอ”