กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 122 ท่านพ่อท่านแม่ ข้าขอโทษ
ขนไปไม่กี่เที่ยว สิ่งของชิ้นใหญ่ในลานบ้านก็ย้ายไปเกือบหมดแล้ว
บนหน้าผากของเสิ่นอวิ๋นชิงมีเหงื่อซึม เขาอ้าปากรับกระบวยน้ำที่หลิ่วจิ่นโจวยื่นส่งให้ ดื่มดังอึก ๆ ไปหลายคำใหญ่ แล้วปาดปาก ถอนหายใจออกมาข่อยยาว
“ยังมีสิ่งใดต้องขนอีกหรือไม่ ข้ายังวิ่งได้อีกสักสองเที่ยว”
คุณย่าหลิวประคองน้ำตาลแดงชามหนึ่งออกมาจากครัว ยื่นให้เขาพลางเอ็ดว่า “พักเสียหน่อยเถิด ดูเจ้าเหนื่อยเข้า ดื่มน้ำตาลแดงสักคำ อย่าเอาแต่ดื่มน้ำเย็น”
เสิ่นอวิ๋นชิงรับชามมาดื่มไปคำหนึ่ง รสหวานเชื่อมซาบซ่านไปถึงขั้วหัวใจ เขาฉีกยิ้มกว้าง “คุณย่า น้ำตาลแดงของท่านนี้ รสชาติดีกว่าที่บ้านข้าต้มเสียอีก”
คุณย่าหลิวถูกชมจนยิ้มหุบไม่ลง หมุนตัวเดินไปเติมให้คนอื่น ๆ ที่กำลังง่วนอยู่ข้าง ๆ อีก