ตอนที่ 121 ย้ายบ้าน

ตอนที่ 121 ย้ายบ้าน

แม้ยามนี้ภัยแล้งครั้งใหญ่จะกระเตื้องขึ้นมากแล้ว ผืนป่าเริ่มปรากฏสีเขียวขจีให้เห็นประปราย ทว่าพื้นที่โดยรอบที่เผชิญความแห้งแล้งมาหลายปียังคงเตียนโล่งไร้ต้นไม้ใบหญ้า

ทว่าตรงหน้าของคุณย่าหลิวแห่งนี้ กลับมีสายน้ำไหลเอื่อย พฤกษาเขียวชอุ่ม สีเขียวสดชื่นแผ่ขยายอยู่ระหว่างผาหิน ราวกับเป็นแดนเซียนมุมหนึ่งที่สวรรค์แอบซุกซ่อนไว้

นิ้วมือของคุณย่าหลิวยกขึ้นอย่างสั่นเทา ชี้ไปยังทัศนียภาพตรงหน้า ริมฝีปากขยับเผยออยู่ครึ่งค่อนวัน กลับพูดไม่ออกสักคำเดียว

คนสามคนที่อยู่ด้านหลังไม่มีผู้ใดส่งเสียง เพียงยืนอยู่อย่างสงบ รอให้นางค่อย ๆ ปรับอารมณ์ยอมรับเรื่องทั้งหมดนี้

ผ่านไปครู่ใหญ่ ในที่สุดจิตใจของนางก็สงบลงบ้าง จึงเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงแหบแห้งประโยคหนึ่ง “นี่ก็คือ... แหล่งน้ำที่ช่วยชีวิตพวกเจ้าสามคนไว้หรือ”