ตอนที่ 95 รับมาอยู่ด้วยกัน

ตอนที่ 95 รับมาอยู่ด้วยกัน

คุณย่าหลิวตะลึงไป ชั่วขณะหนึ่งรอยยิ้มบนใบหน้าพลันแข็งค้าง จากนั้นจึงโบกมือ “ไม่มี ๆ แม่เฒ่าผู้นี้ยังสบายดีอยู่ มิได้หกล้มมิได้กระแทกโดนสิ่งใด...”

นางพูดไปได้เพียงครึ่งเดียว เมื่อสบเข้ากับสายตาของทั้งสามคนที่กำลังมองมาที่นาง มิรู้ด้วยเหตุใด คำกลบเกลื่อนเหล่านั้นกลับมิอาจเอ่ยต่อได้อีก

“ก็แค่เมื่อไม่กี่วันก่อน... กระท่อมมุงฟางหลังนี้ถูกสายลมประหลาดพัดจนเป็นรู ข้าขึ้นไปซ่อมแซม ไม่ทันระวังจึงเหยียบพลาดและลื่นไถลไปนิดหน่อย ไม่เป็นไรหรอก ก็แค่ล้มไปทีเดียว กระดูกกระเดี้ยวก็มิได้บาดเจ็บ พักฟื้นไม่กี่วันก็หายแล้ว”

ใบหน้าของหลิ่วจิ่นโจวพลันถอดสี “คุณย่าล้มหรือขอรับ เหตุใดจึงมิบอกพวกเรา”