กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 96 ยอมรับใครเข้ามา วันเวลาจึงจะงดงาม
หลิ่วเหอเยี่ยนฟังอาจารย์วิเคราะห์แยกแยะทีละข้อ ความคิดที่เดิมทีสับสนวุ่นวายในใจพลันค่อย ๆ กระจ่างชัด นางพยักหน้า “เรื่องที่อาจารย์กล่าวมาเหล่านี้ ข้าจำได้ขึ้นใจแล้วเจ้าคะ ส่วนเรื่องเรือน พวกเราค่อยปรึกษากันทีหลัง อย่างไรก็คงจัดสรรได้ สำหรับเรื่องที่คุณย่าเต็มใจหรือไม่นั้น...”
นางชะงักไปเล็กน้อย สายตาตกกระทบลงบนพื้นหิมะสีขาวโพลนผืนนั้นนอกหน้าต่าง
“พรุ่งนี้ข้ากับเอ้อร์หลางจะไปลองถามดู”
หลิ่วจิ่นโจวฝึกท่าม้าในลานบ้านตามปกติ ร่ายหมัดชุดที่อาจารย์เพิ่งสอนใหม่เสร็จ ก็เก็บท่า กวาดทางเดินออกมารอบลานบ้าน กวาดเสร็จ เขาก็นำไม้กวาดพิงไว้ข้างกำแพง ทรุดกายลงนั่งบนธรณีประตู เหม่อมองไปยังทิศทางของเส้นทางบนภูเขา แล้วเฝ้ารอด้วยความสงบเงียบ