ตอนที่ 54 มีชีวิตอยู่เป็นอย่างดี

ตอนที่ 54 มีชีวิตอยู่เป็นอย่างดี

วันเวลาล่วงเลยไปวันแล้ววันเล่าเช่นนี้เอง

เดิมทีหลิ่วเหอเยี่ยนคิดว่าหลิ่วจิ่นโจวอาศัยเพียงความฮึกเหิมชั่วครู่ ประคองตนให้ผ่านพ้นไปได้ไม่กี่วันก็นับว่ายอดเยี่ยมยิ่งแล้ว ทว่าบัดนี้ผ่านไปครึ่งเดือนแล้ว เขาตื่นนอนยามเถาะทุกวัน ยืนเสาจนขาสองข้างสั่นเทา พักผ่อนเพียงหนึ่งเค่อก็ปีนลุกขึ้นมาฝึกต่อ ไม่เคยได้ยินเขาเอ่ยบ่นความยากลำบากสักคำ ไม่เคยเอ่ยร้องความเหน็ดเหนื่อยสักหน

ทว่าหลังฝึกยุทธ์ เสร็จ ยามที่นางและอาจารย์ขึ้นเขา เขาก็ต้งเดินเท้าอีกครึ่งชั่วยาม เพื่อไปเรียนรู้การทำเสื้อผ้า บัดนี้เขาฝึกฝนจนมีฝีมือเข็มด้ายอันยอดเยี่ยมแล้ว แม่สามียังเอ่ยว่า เขาเป็นผู้มีมือประณีตจิตอัจฉริยะที่หาได้ยากยิ่งโดยแท้