ตอนที่ 49 โจรป่าบุกโจมตี

ตอนที่ 49 โจรป่าบุกโจมตี

ยามดึกสงัด

ลมขุนเขาหยุดพัด เสียงแมลงก้องไพรพลันเงียบหาย รอบทิศเงียบสงบเสียจนแม้ยางเข็มตกยังได้ยิน

ภายในกระท่อมมุงฟาง หลังจากคนทั้งสามเก็บข้าวของเรียบร้อย ก็เอ็นกายทอดร่างนอนเรียงแถวอยู่บนเตียงเตา ลมหายใจแผ่วเบาสม่ำเสมอ ตะเกียงน้ำมันที่ใช้อย่างประหยัดดวงนั้นถูกเป่าดับไปนานแล้ว มีเพียงแสงจันทร์ส่องลอดผ่านช่องซี่ตะแกรงหน้าต่างชำรุดทรุดโทรม อาบฉาบลงบนพื้นเป็นผืนผ้าระยับเงินบาง ๆ

ทันใดนั้น เฉินฉงซานพลันลืมตาขึ้นท่ามกลางความมืดมิดของยามค่ำคืน

เขาได้ยินเสียงฝีเท้า อีกทั้งเสียงฝีเท้านั้นยังสับสนจอกแจก หนักอึ้ง มิใช่เพียงคนเดียวอย่างแน่นอน...

เฉินฉงซานเอียงหูตั้งใจฟัง ลมหายใจกลั้นหยุดลงโดยพลัน