กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 50 พี่ ข้าไม่อยากรอแล้ว
หัวหน้าโจรผู้นั้นมองดูภาพตรงหน้า คนแก่บาดเจ็บหนึ่งคน เด็กบ้าคลั่งสองคน เนื้อโหดบนใบหน้ากระตุกอยู่หลายหน
มันเหลียวมองไปรอบ ๆ บ้านหลังนี้ซอมซ่อถึงที่สุด ดูอย่างไรก็ไม่คล้ายมีของดี
มันขบเขี้ยวเคี้ยวฟัน ถ่มน้ำลายลงพื้นอย่างแรง “มารดาเถอะ คนบ้าสามคน... ไป! เปลี่ยนสถานที่! ไม่จำเป็นต้องเอาชีวิตไปเสี่ยงกับคนบ้า!”
มันโบกมือวูบหนึ่ง โจรอีกไม่กี่คนนั้นราวกับได้รับอภัยโทษ ถอยออกจากประตูฟืนอย่างลนลานวิ่งหนีหัวซุกหัวซุน ทว่าหลิ่วเหอเยี่ยนและหลิ่วจิ่นโจวถึงกับถือดาบไล่ตามออกไป จนกระทั่งเสียงเท้าค่อย ๆ ห่างออกไปและเลือนหายไปในความมืดมิดของราตรี
ภายในกระท่อมมุงฟางพลันเงียบสงบลง
เงียบเสียจนได้ยินเสียงหอบหายใจหนักหน่วยของคนทั้งสาม