ตอนที่ 24 ความหวังและการสนทนาเรื่อยเปื่อย

ตอนที่ 24 ความหวังและการสนทนาเรื่อยเปื่อย

พอความคิดนี้ผุดขึ้นมา แม้แต่ตัวเขาเองก็ยังรู้สึกว่าเหลวไหลน่าหัวร่อ เขาเลิกเชื่อในเทพเซียนหรือองค์พระมานานแล้ว ยิ่งไม่เชื่อว่าโชคชะตาจะมีความเมตตาแม้เพียงเสี้ยว

สายตาของขอทานชราตกอยู่บนใบหน้าของหลิ่วเหอเยี่ยนอีกครั้ง

เด็กสาวกำลังก้มเอวจัดระเบียบผักป่า แสงไฟอาบฉาบโครงหน้าด้านข้างของนางให้ดูอ่อนโยนทว่าหนักแน่น เส้นผมปอยหน้าเปียกชื้นติดหน้าผากด้วยเหงื่อไคล แววตาแฝงความเหน็ดเหนื่อยอย่างยิ่งยวด ทว่าก็ทอประกายความทรหดอดทนอันไม่อาจทำลายลงได้

บางที... คงมิใช่สวรรค์เบิกตา

แต่เป็นเด็กคนนี้เองที่ใช้สองหัตถ์ ใช้สองเท้า และใช้ความมุ่งมั่นอันไม่ยอมจำนนต่อโชคชะตา ขุดแคะเอาหนึ่งเส้นทางรอดออกมาจากแดนต้องห้ามแห่งนี้ทีละน้อย ๆ ด้วยตัวเอง