ตอนที่ 23 หวนคืนสู่เคหาสน์มีผู้รอคอย น้ำพระทัยสวรรค์เมตตาคนยากไร้

ตอนที่ 23 หวนคืนสู่เคหาสน์มีผู้รอคอย น้ำพระทัยสวรรค์เมตตาคนยากไร้

ไม่ทราบว่าเวลาล่วงเลยไปอีกนานเท่าใด หลิ่วเหอเยี่ยนได้เก็บสมุนไพรและผักป่าจนเต็มกระบุงสะพายหลังแล้ว ส่วนไหดินเผาก็รองน้ำพุธรรมชาติอันใสบริสุทธิ์จนเต็มเช่นกัน นางแอบขอบคุณตัวเองในใจที่เช้าวันนี้ตอนออกจากบ้านได้นำแผ่นไม้ที่ตนเองฝนไว้มาด้วย เดิมทีตั้งใจนำมาใช้ขุดผักป่าอันบอบบางเพื่อไม่ให้กระทบกระเทือนถึงรากและใบ แต่ยามนี้นำมาทำเป็นฝาปิดไห กลับแนบสนิทไร้รอยต่ออย่างยิ่ง

นางกดแผ่นไม้ลงบนปากไหเบา ๆ แล้วไปหาใบไม้ขนาดใหญ่สองสามใบมาครอบทับเอาไว้ มัดผูกอย่างรัดกุมรอบคอบ ทั้งปิดสนิทและสะดวกต่อการเปิดในวันหน้า จากนั้นนางนำไหดินเผาประคองลงไปวางไว้ที่ชั้นล่างสุดของกระบุงสะพายหลังอย่างระมัดระวัง ขุดเอารากหญ้าที่มีความเหนียวและยืดหยุ่นมาสองสามเส้น มัดยึดมันไว้อย่างประณีตและมั่นคง เพื่อป้องกันไม่ให้หกเลอะเทอะจากการกระแทกยามเดินทาง