ตอนที่ 25 ไม่ใช่น้องชายแท้ ๆ

ตอนที่ 25 ไม่ใช่น้องชายแท้ ๆ

นิ้วมือที่กดปั้นดินของหลิ่วเอ้อร์หลางพลันแข็งค้าง ความคิดถึงคนสองคนนั้นทำเอาสีหน้าไร้โลหิตไปหลายส่วนในชั่วข้ามแวบ

เขาค้อมศีรษะลง นิ่งเงียบไม่ส่งเสียงอยู่นาน เพียงแค่ออกแรงนวดก้อนดินในหัตถ์เพิ่มขึ้น จนแทบจะบดก้อนดินนั้นให้แหลกคามือ

ผ่านไปครู่ใหญ่ เขาจึงเอ่ยปากด้วยน้ำเสียงอุดอู้ “ที่บ้าน... เดิมทีมีแปดคน...”

“ยามนี้... ไม่เหลือใครแล้ว”

พี่ชายพี่สาวหลายคนของตนลับหายไปแล้วจริง ๆ ทว่าคนสองคนนั้น เขาเต็มใจให้พวกมันตายไปเสียยังดีกว่า

ขอทานชราสังเกตเห็นความเปลี่ยนแปลงทางอารมณ์ของเขา จึงมิได้ซักไซ้ต่อ ในยุคเข็ญเช่นนี้ คำตอบเช่นนี้พบเห็นได้ทั่วไปยิ่งนัก เขาพลันนึกถึงคำพูดก่อนหน้าของหลิ่วเหอเยี่ยน ที่บอกว่าพวกตนเป็นพี่น้อง อาศัยอยู่ในภูเขา ท่านพ่อท่านแม่จากไปแล้ว

แต่คาดไม่ถึงว่า ครอบครัวแปดคนจะเหลือเพียงสองคน... ชะตาชีวิตชอกช้ำยิ่งนัก