เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 16 ตลาด ถูกขับไล่ออกมา
สิ่งที่เรียกว่าตลาด แท้จริงแล้วเป็นเพียงเพิงหญ้าเอียงกะเท่เร่ผุพังที่สร้างขึ้นสองฝั่งถนนดินซึ่งกว้างกว่าปกติเล็กน้อย หรือไม่ก็เป็นการปูผ้าขาดบนพื้นเพื่อตั้งแผงค้าโดยตรง
เพิงส่วนใหญ่ว่างเปล่า แผงค้าที่เปิดอยู่ก็มีน้อยนิดยิ่งนัก สิ่งของที่นำมาขายซบเซาน่าเวทนาอย่างยิ่ง พืชผักป่าแห้งเกรอะจนดำไม่กี่กำ เศษผ้าหยาบกะโหลกกะลาที่มองไม่ออกแม้แต่สีเดิมไม่กี่ผืน เครื่องไม้เครื่องดินเผาหยาบชั้นต่ำบางส่วน อีกทั้งยังมีผู้คนนำไก่เป็ดที่ผอมแห้งเหลือแต่หนังหุ้มกระดูกและคอตกห่อเหี่ยวมาวางขาย
อ้างว้าง ทรุดโทรม ไร้ชีวาปราศจากชีวิจต
นี่คือ... ตลาดหรือ
ทั้งสองสบตากันครู่หนึ่ง จากนั้นมิได้หยุดพัก หากแต่ช่วยกันพยุง แล้วเขยื้อนกายไปข้างหน้าตามเส้นทางหลักที่มีฝุ่นควันคลุ้งคละคลั่งอีกช่วงหนึ่ง