ตอนที่ 15 ถามทาง เร่งเดินทาง

ตอนที่ 15 ถามทาง เร่งเดินทาง

“ท่านยาย ข้ารบกวนท่านแล้ว”

หลิ่วเหอเยี่ยนหยุดยืนห่างออกไปหลายก้าว พลางเอ่ยเพิ่มเสียงขึ้นเล็กน้อย “อยากจะสอบถามเรื่องราวจากท่านสักหน่อย... แถบนี้ยังคงมีตลาดอยู่อีกหรือไม่ หรือว่า... สถานที่นัดพบเปิดตลาด?”

แม่เฒ่าผู้นั้นเมื่อได้ยินเสียง จึงค่อย ๆ หันศีรษะมาอย่างเชื่องช้า ลูกตาขุ่นมัวราวกับถูกฝ้าเทาปกคลุมชั้นหนึ่ง กวาดมองมาที่นางอย่างล่าช้า สายตากวาดผ่านเสื้อผ้าขาดวิ่น และใบหน้าผอมแห้งจนผิดรูปของนาง

เป็นเพียงเด็กกึ่งโตคนหนึ่ง ตัวคนเดียว ดูแล้ว... ไม่เหมือนผู้ที่มาแย่งชิงอาหาร

สายจิตอันตึงเครียดในใจของแม่เฒ่าคลายลงเล็กน้อยจนแทบสังเกตไม่เห็น ในยุคสมัยเช่นนี้ หากมีชายฉกรรจ์กำยำล่ำสันมาสักคน ร่างกายแก่ชราที่ลมพัดก็ล้มของนางผู้นี้ คงมิอาจรักษาแม้แต่เศษเสบียงอาหารเก่าเก็บที่ซ่อนไว้ใต้โพรงเตียงเตาผิงในเรือนไว้ได้

เด็กคนเดียว ต่อให้หิวโหย จะมีภัยคุกคามสักเท่าใดกัน