กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 13 ฝนตกแล้ว!
ตอนแรกเบาอย่างยิ่ง หลิ่วเหอเยี่ยนยังคิดว่าเป็นนกตัวใดบินผ่าน มาเกาะบนฟางแห้ง
ทว่ายามนางเอียงหูฟัง เสียงซ่าซ่าพลันถี่กระชั้นขึ้นเรื่อยๆ เชื่อมประสานเป็นสาย เสียงก็ยิ่งกังวานชัดขึ้น
ชั่วครู่เดียว พลันมีละอองน้ำเย็นชืด แทรกผ่านรอยแตกบนผนังและประตูหน้าต่างผุพังเข้ามา พร้อมนำพาคายกลิ่นดินชื้นแฉะ
มิใช่ตาฝาดหูฝาด
นางถลาพรวดออกนอกประตู หยกหยาดเย็นชืดหลายหยด พลันหยดกระทบหลังหัตถ์ของนาง
ฝน
ฝนตกแล้ว!
หัวใจของหลิ่วเหอเยี่ยนเต้นระทึกในอก นางชักมือกลับ มองดูหยดน้ำที่ไหลรินบนหลังมือ อย่างยากจะเชื่อสายตา
“พี่?”