ตอนที่ 11 ครอบครัวที่ใกล้ชิดที่สุด

ตอนที่ 11 ครอบครัวที่ใกล้ชิดที่สุด

หลิ่วเอ้อร์หลางนั่งนิ่งอึ้งอยู่ตรงนั้น ในหัตถ์ยังคงหลงเหลือสัมผัสจากการถูกลูบเส้นผมเมื่อครู่ ในรูหูเสียงประโยคนั้นยังคงก้องกังวาน

เพื่อ... ตัวข้าเอง... รึ

ความคิดนี้เปรียบประดุจเมล็ดพันธุ์อันแปลกหน้า ร่วงหล่นลงสู่ส่วนลึกของผืนนาแห่งจิตใจที่แห้งแล้งแตกระแหงมาเนิ่นนานของเขาโดยไม่ทันตั้งตัว

ก่อนที่จะได้พบพี่ ชาติชีวิตแปดปีที่ผ่านมาของเขา มีเพียงความหวาดกลัวต่อความหิวโหย ความหนาวเหน็บ และความรุนแรงอันไร้สาเหตุวันแล้ววันเล่า

เขาไม่เคยรู้เลยว่า การมีชีวิตอยู่เพื่อตัวเอง... มีความหมายว่าอย่างไร

เขายังคิดไม่ตก ทว่า ณ จุดหนึ่งภายในโพรงอก กลับอุ่นวาบขึ้นมาอย่างน่าประหลาดเพราะประโยคนี้...

แต่เดิมไม่รู้สึกเช่นนี้ ทว่าหากสามารถมีชีวิตอยู่ต่อไปกับพี่เช่นนี้ได้ ดูเหมือนว่าจะดียิ่งนัก...