กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 10 เจ้าคือน้องชายของข้า
หลิ่วเหอเยี่ยนส่งเสียงอืมในลำคอ วางของในอ้อมอกไว้ในที่ร่มอย่างระมัดระวัง แล้วกวาดสายตามองขาของเขา “เอ้อร์หลาง เหตุใดเจ้าจึงลงมาเล่า ขาของเจ้าวันนี้เป็นอย่างไรบ้าง”
หลิ่วเอ้อร์หลางสั่นหน้า “พี่ ข้าไม่เป็นไร ท่านรีบมาดูนี่เร็ว”
เขาโบกมืออย่างร้อนใจ บนใบหน้าแฝงความตื่นเต้นและคาดหวังอยู่บ้าง
หลิ่วเหอเยี่ยนเดินเข้าไป เห็นเพียงบนพื้นดินที่ไม่ไกลจากเตาหิน มีดินปั้นขึ้นรูปใหม่วางเรียงไว้อย่างเป็นระเบียบเรียบร้อยสามชิ้น เป็นชามสองใบและไหดินเผาเล็กหนึ่งใบ ผิวของดินปั้นยังคงมีเงาวาวฉ่ำน้ำ แต่ตรงขอบสว่างขึ้นและแข็งขึ้นบ้างแล้ว เห็นได้ชัดว่าผึ่งลมไว้เค่อหนึ่งแล้ว