ตอนที่ 9 กรองน้ำ มันป่าซานเหยา

ตอนที่ 9 กรองน้ำ มันป่าซานเหยา

นางใช้แผ่นสือโถวฝานแผ่นฝูหลิงชิ้นเล็ก ๆ นี้ให้เป็นแผ่นบางยิ่งขึ้น วางย่างบนไออุ่นของเตาหินจนค่อย ๆ สุก ฝูหลิงแผ่นที่ย่างเสร็จแล้ว นางแบ่งออกเป็นสองส่วน โดยเก็บส่วนที่มากหน่อยเอาไว้ ส่วนตนเองกินไปเพียงไม่กี่แผ่น

เมื่อวานนางแทบไม่ได้กินอะไรเลย จึงหิวเสียจนกระเพาะอาหารปวดเกร็งเป็นระยะ แผ่นฝูหลิงแห้งแข็งมีรสขมไหม้ เคี้ยวในปากคล้ายเศษไม้ แต่เมื่อกลืนลงไปแล้ว ความรู้สึกว่างเปล่าปานไฟแผดเผาในกระเพาะอาหารก็ถูกกดข่มลงได้บ้างในที่สุด

นางเดินเข้ามาในห้อง ยื่นแผ่นฝูหลิงที่มีอุ่น ๆ ไม่กี่แผ่นนั้นส่งไป “เอ้อร์หลาง กินประทังท้องไปก่อน ข้าจะออกไปหาสมุนไพร แล้วดูว่ามีอย่างอื่นอีกหรือไม่ เจ้าอยู่อย่างสงบเจียมตัวปั้นดินปั้นขึ้นรูปไป อย่าได้ขยับซุกซน”

หลิ่วเอ้อร์หลางไม่รับ เพียงแค่สั่นหน้า “พี่ ข้าไม่หิว ท่านกินเถิด ออกไปหาของต้องเปลืองแรง”