กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 226 ตื่นตระหนก พี่ชายน้อยตกได้ระเบิดหนึ่งลูก
ในเรื่องการตกปลา อารมณ์ของหนานเย่ไม่ได้ดีขนาดนี้มานานแล้ว
ความรู้สึกเวลาดึงปลาขึ้นมาทีละตัว ๆ มันสบายยิ่งกว่าได้นอนบนเตียงเตาผิงในสภาพอากาศเดือนธันวาคมเสียอีก
“ทุ่นจมดำแล้ว ฉันตวัดเลย!”
“อืม อะไรกัน? ไม่เขยื้อนเลยสักนิด!”
น้ำหนักมือแบบนี้หนานเย่ไม่ได้เพิ่งเคยเจอเป็นครั้งแรก มันคุ้นเคยเกินไป แน่นอนว่าต้องไม่ใช่ของดีอะไรแน่
พอสาวขึ้นมา หมอเลี่ย รองเท้าส้นสูงสีแดง!
นี่กำลังบีบให้ฉันร้องเพลงของไช่เจี้ยนหยาเหรอ?
“แค็ก ๆ นี่คงเป็นเรื่องบังเอิญ สี่เท้ายังรู้พลาด นักปราชญ์ยังรู้พลั้ง
ตกปลาได้ตั้งเยอะขนาดนี้ เพิ่งติดขยะขึ้นมาชิ้นเดียว ปกติ มันแค่เรื่องปกติเท่านั้นแหละ!”