กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 225 เริ่มต้นการตกปลากลางคืน
ตีเบ็ดไปสิบกว่าครั้ง แต่ก็ไม่มีความเคลื่อนไหวใด ๆ เลย
แต่ก็เป็นเรื่องปกติ เพราะอย่างไรนี่ก็เป็นเดือนธันวาคม ถ้ามีปลามากินเหยื่อเร็วขนาดนั้นสิถึงจะแปลก!
“อา พี่หนานเย่ มันตอดทุ่นของหนูแล้ว!”
เสียงของอีอีดึงดูดความสนใจของหนานเย่ เขาจึงถือโอกาสเบนกล้องไปทางเธอ
ทุ่นที่หนานเย่ใช้เป็นทุ่นเรืองแสง จึงค่อนข้างโดดเด่นสะดุดตา
“มันตอดเบ็ด ไม่ใช่ตอดทุ่น ช้าหน่อย ไม่ต้องรีบ รอให้ทุ่นจมลงไปก่อนแล้วค่อยวัดเบ็ด”
“รออีกนิด!”
“ถูกต้อง ตอนนี้แหละ วัดเบ็ดเลย ออกแรงหน่อย!”
อีอีทำตามที่หนานเย่บอก ยามที่เธอยกเบ็ดขึ้นก็สัมผัสได้ถึงความหนักของคันเบ็ด ซึ่งเป็นแรงดึงที่มาจากตัวปลา