กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 150 “ศิษย์พี่ จุด...ไฟ...”
ตามการพริ้วไหวของท่วงทำนอง ทำนองงิ้วอันเป็นคลาสสิกท่อนนั้นก็ปรากฏออกมาในที่สุด
“ผู้คนใต้เวทีเดินผ่าน มิเห็นเค้าความหลัง~”
“ผู้คนบนเวทีขับขาน บทเพลงลาจากอันใจสลาย”
“คำว่ารักยากจรดหมึก นาง ขับขานต้องใช้เลือดรินรด”
“ฉากงิ้วเปิด ฉากงิ้วปิด ผู้ใดคือแขกเหรื่อ~”
ความรู้สึกแรกของผู้ชมก็คือ
ลื่นไหลยิ่งนัก!
ลื่นไหลยิ่งกว่าช็อกโกแลตเดฟอีก
หากเป็นนักร้องทั่วไปก็แล้วไป แต่นี่คือหนานเย่ที่มีความชำนาญงิ้ว