กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 151 กระดานนี้ ฉันแพ้แล้ว!
ไม่มีใครอดกลั้นไว้ได้ในวินาทีนี้:
[อย่าลืมความอัปยศของชาติ จัดการพวกประเทศญี่ปุ่นพวกนั้นให้สิ้น!]
[เม้นบนสัมผัสสัมผัสดีอยู่นะ แต่พูดได้ดี เพิ่มฉันเข้าไปอีกคน!]
[เวรเอ๊ย ตอนที่เห็น 24 อำเภอถูกเผาไหม้เป็นเถ้าถ่าน พายุทรายก็บดบังดวงตาของฉันไปเสียแล้ว
ร้องไห้แล้ว อำเภอที่ฉันอยู่ก็เป็นหนึ่งในนั้น!]
[ไม่ไหว เรียกน้ำตาเกินไปแล้ว นี่เป็นครั้งแรกเลยที่ฉันฟังเพลงจนร้องไห้ เพลงนี้ลึกซึ้งเกินไปจริงๆ]
[หนานเย่นี่มาหลอกเอาน้ำตาฉันชัด ๆ ...]
[...]
แม้บนเวทีจะไร้คน แต่บทเพลงยังคงต้องดำเนินต่อไป: