กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 149 ยศต่ำต้อยมิกล้าลืมห่วงใยบ้านเมือง แม้ไร้คนเข้าใจข้า
ในตอนซ้อมใหญ่ เขาเคยดูการแสดงของหนานเย่มาแล้ว ถือว่าพอใช้ได้
แต่ในตอนนี้ มันไม่อาจใช้คำว่าพอใช้ได้มาอธิบายได้อีกต่อไป
หากแต่ต้องใช้คำว่าตระการตามาอธิบาย!
โดยเฉพาะฉากฟาดกระจกนั่น เขาคิดไม่ถึงเลยจริง ๆ เพราะในการซ้อมใหญ่ไม่มีฉากนี้เลยแม้แต่น้อย
จะไปหากระจกมากมายขนาดนั้นมาจากไหนให้เขาฟาด!
เจียงชิงหลินรู้ดีว่า กระจกไม่ได้ถูกฟาดเล่น ๆ แต่ทำเพื่อสอดรับและส่งต่ออารมณ์ไปยังเนื้อเรื่องส่วนหลัง
จึงได้แต่ทอดถอนใจว่าสมองของหนานเย่หมุนแล่นไวยิ่งนัก แถมยังสมเหตุสมผลอย่างยิ่ง!
……
ติงเฟิงเป็นผู้กำกับที่มีชื่อเสียงในวงการภาพยนตร์