กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 49 โหลวจือเฮ่อถอดรหัส 《ห้องเต้นรำโม่เหอ》
“แดนเหนือไม่รู้จักวสันตฤดู แดนใต้หิมะไม่เคยตก
สำหรับคนจำนวนมากแล้ว ชั่วชีวิตนี้ไม่เคยเห็นด้วยซ้ำว่าหิมะมีหน้าตาเป็นอย่างไร
หิมะที่เพิ่งตกใหม่ ๆ ทั้งนุ่มฟูและงดงาม งดงามราวกับเค้กที่เพิ่งปาดครีมลงไป ราวกับคุณตัดใจทำลายความเรียบร้อยและความนุ่มฟูของมันไม่ลง
ทว่าขอเพียงอากาศเริ่มอบอุ่นขึ้น เกล็ดหิมะก็จะเริ่มละลาย สัมผัสก็ค่อย ๆ เปลี่ยนจากเบาหวิวเป็นเหนียวเหนอะหนะและหนักอึ้ง แม้แต่คิดจะปั้นลูกหิมะสักลูกออกมายังยาก
รอจนกระทั่งอากาศกลับเป็นหนาวเย็นอีกครั้ง หิมะตกหนักก็กลายเป็นเกล็ดน้ำแข็ง พื้นดินที่เดิมทีขาวโพลนเรียบเนียน ก็เริ่มกลายเป็นขรุขระปุ่มป่ำ