กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 31 นี่คือเพลงโฟล์กที่เพราะที่สุดเท่าที่ฉันเคยฟังมา
พอถึงเค่อที่แม่จากไปจริง ๆ มีหรือจะตัดใจได้?
บาดแผลเหล่านั้นที่สะกิดลงบนใจ ชาตินี้ก็ไม่มีทางลบออกได้
หากมีธัญพืชเพียงพอ ผู้คนไหนเลยต้องทนอุดอู้อยู่ในกรงขังของการทำงานอย่างยากลำบาก
ส่วนเรื่องไร้พันธะผูกพัน นั่นยิ่งทำไม่ได้ แม้แต่ผู้เป็นอริยะก็ยังมีความทุกข์ใจของตนเอง
ดังนั้นจึงบอกว่า เนื้อเพลงทั้งสี่ข้อนี้ครอบคลุมอย่างยิ่ง และเป็นความปรารถนาในใจของทุกคนเช่นกัน
“ฉันไม่มียางลบที่ใช้ลบทะเลาะ”
“มีเพียงพู่กันด้ามหนึ่งที่วาดความโดดเดี่ยว”
“จันทร์บนท้องฟ้าคืนนั้นก็ไม่สว่างอีกต่อไป”
“มีเพียงเด็กโศกเศร้าคนหนึ่งกำลังขับร้อง”