กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 32 ของแบบนี้เหม็นขนาดนี้ ต่อให้ตายฉันก็ไม่กินหรอก!
ซ่งฉือคีบขึ้นมาชิ้นหนึ่ง ก่อนอื่นก็ดมดูเล็กน้อย
“เจ้าสิ่งนี้ ดมดูกลับทั้งหอมทั้งเหม็น”
จากนั้นก็กัดคำเล็ก ๆ ยัดเข้าปาก หลับตาลง แล้วค่อย ๆ ลิ้มรส
[เหม่อเลย ทั้งหอมทั้งเหม็นนี่มันคำอธิบายบ้าอะไรกัน?]
[เต้าหู้ที่ผ่านการหมักยังไงก็ต้องเหม็น แต่ซอสปรุงรสชูรสว่าหอม เอาทั้งสองอย่างมารวมกัน ก็คือทั้งหอมทั้งเหม็นพอดี]
ซ่งฉือลืมตาขึ้นมาทันที แล้วยัดเต้าหู้ชิ้นใหญ่ที่เหลือเข้าปาก