เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 236 โครงกระดูกขาวโพลน (2)
“ถ้ำนั้นน่าจะเป็นที่อยู่ของฝูงค้างคาวที่บินออกไปก่อนหน้านี้” ปรมาจารย์เสวี่ยอวี้มองสภาพแวดล้อมรอบ ๆ
ที่นี่ดูชื้นแฉะกว่าด้านบนมาก เบื้องหน้ามีหนามขึ้นขวางทางผู้คนเต็มไปหมด
“พวกเราเดินตามเส้นทางที่เจาเจากับนังหนูจิ้งเหยาเดินไปก่อนหน้านี้เถิด จะได้ไปถึงเร็วขึ้น” นักพรตเฒ่าอาภรณ์ครามมองไปข้างหน้า
เมื่อเห็นว่าไม่มีใครคัดค้าน นักพรตเทียนหยาจึงเดินนำไปก่อน แต่พวกเขาเดินได้ไม่นานก็ได้ยินเสียง “อ๊า ๆ ๆ” ดังมาจากยอดไม้
ฝูงกาบินแตกตื่น กางปีกทะยานขึ้น แล้วบินวนไปมาบนยอดไม้ไม่หยุด
“ที่นี่ช่างประหลาดนัก ไม่เพียงมีค้างคาว ยังมีกาโผล่มาอีก”
“ข้าว่าทุกคนระวังตัวไว้หน่อยดีกว่า”
ไม่นานนักทุกคนก็มาถึงปากถ้ำ มีกระดูกหลายชิ้นขวางทางพวกเขาอยู่เด่นชัด
“ข้าว่าทิ้งคนไว้สองคน แล้วนำกระดูกเหล่านี้ขึ้นไปส่งให้ใต้เท้าฮว่ากับพวกเขาเถิด” นักพรตเทียนหยาขมวดคิ้วเล็กน้อย