เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 235 โครงกระดูกขาวโพลน (1)
หลงจิ้งเหยากับจั่นเจาเดินเข้าไปในถ้ำแล้ว จั่นเจาหยิบหินจุดไฟออกมาจากตัวแล้วเป่าให้ลุกติด
ตรงปากถ้ำมีโครงกระดูกอยู่จำนวนหนึ่ง ทั้งสองพลันรู้สึกว่าข้อสันนิษฐานเมื่อครู่ของพวกตนอาจเป็นความจริง
จั่นเจานึกถึงตรงนี้ จึงขอกระดาษกับพู่กันจากหลงจิ้งเหยา เขียนจดหมายสั้น ๆ ฉบับหนึ่งแล้วคืนพู่กันให้หลงเอ๋อร์ จากนั้นเป่าหมึกบนกระดาษให้แห้งก่อนพับจดหมายเก็บ
“จุยเฟิง รีบนำจดหมายฉบับนี้ไปให้ท่านอาจารย์ของข้า เขารู้ว่าควรทำอย่างไร”
จุยเฟิงส่งเสียง “กุกกู” สองครั้ง ถือว่ารับคำแล้วกางปีกพุ่งทะยานออกไปในทันที
“พี่เจา เช่นนั้นพวกเราจะเข้าไปตอนนี้ หรือรอให้ท่านอาจารย์กับพวกเขามาถึงแล้วค่อยเข้าไปพร้อมกัน” หลงจิ้งเหยาหันไปมองจั่นเจาด้วยสายตาคล้ายกำลังขอความเห็น
“เข้าไปตอนนี้เถิด แต่ประเดี๋ยวเจ้าต้องระวังตัวให้ดี สถานการณ์ข้างหน้ายังไม่กระจ่าง พวกเรายังไม่รู้อะไรมากนัก” จั่นเจาครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง
หลงจิ้งเหยาพยักหน้า “พี่เจา ประเดี๋ยวข้าจะระวังตัว”