เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
นิยายเรื่องนี้แปลจบแล้ว คุณกำลังฟังนิยายเสียงโดย หมานหมาน เพียงสมัครสมาชิกในเว็บแล้วกดซับสะไครท์รายเดือน 99 บาท ก็สามารถฟังและอ่านนิยายทั้งหมดของเราได้ทุกเรื่องเป็นร้อยเรื่อง สมัครได้ที่เว็บ ink realm ค่ะ
บทที่ 227 หุบเขาวายุทมิฬ
“แต่ข้าบินตามพวกเขาไปได้ระยะหนึ่ง จู่ ๆ คนพวกนั้นก็หายไปจากสายตาข้า”
“ข้ารู้สึกว่ามีบางอย่างขวางอยู่ข้างหน้า แต่เพราะมืดสนิท ข้าจึงมองไม่เห็นอะไรเลย” จุยเฟิงพูดต่อ
“อีกทั้งลมยังพัดแรงมาก เบากว่าพายุทรายตอนนี้เพียงนิดเดียว จากนั้นข้าก็บินกลับมา”
หลงจิ้งเหยาบอกข่าวที่เพิ่งได้จากจุยเฟิงแก่ทุกคน
“ถ้าเป็นเช่นนั้น ดูท่าคนพวกนั้นคงเคราะห์ร้ายมากกว่าเคราะห์ดี” ปรมาจารย์เสวี่ยอวี้ครุ่นคิด
“ทุกท่าน ข้าคิดว่าเมื่อถึงเวลา พวกเราไปดูหุบเขาวายุทมิฬกันได้” หลิ่วฮ่าวหรานยังคงสวมหน้ากากดอกเหมย
“ข้าเห็นด้วยกับพี่หลิ่ว อย่างไรเสียก็ยังไม่รู้ว่าพายุทรายนี้จะสิ้นสุดเมื่อใด” จั่นเจาเอ่ยแทรกขึ้นมา