เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 204 จุดพลิกผัน
แท่นบูชารูปดอกเหมยดูน่าสยดสยองยิ่งนัก โดยเฉพาะเมื่ออยู่ในส่วนลึกของป่าทึบเช่นนี้ ยิ่งทำให้ผู้พบเห็นรู้สึกวังเวงน่ากลัว
มองจากซากปรักหักพังแล้ว ที่นี่อาจเคยเป็นวัดมาก่อน เพียงแต่ทรุดโทรมพังทลายไปนานแล้ว
“ดูท่าคราวนี้ไคเฟิงคงเกิดคลื่นลมอีกแล้ว!” นักพรตเฒ่าอาภรณ์ครามเห็นภาพตรงหน้าแล้วถอนหายใจ
“ในเมื่อที่นี่ไม่มีคนอื่น พวกเราสามคนกลับไปก่อนเถิด จะได้ไม่ให้พวกเขาเป็นห่วง” ปรมาจารย์เสวี่ยอวี้กล่าว
“ไปกันเถิด ถึงตอนนั้นให้เจาเจากับอีกสองคนไปตรวจสอบ พวกเราคนแก่คอยหนุนหลังให้พวกเขาก็พอ” นักพรตเฒ่าเทียนหยาขมวดคิ้ว
“พวกเจ้าสองคนไม่รู้สึกหรือว่าแท่นบูชาดอกเหมยนี้ดูชั่วร้ายพิกล” นักพรตเฒ่าอาภรณ์ครามเดินวนดูแท่นบูชาดอกเหมยอีกครั้ง
“ศิษย์น้อง ข้ากับเสวี่ยอวี้สังเกตเห็นแล้ว” นักพรตเฒ่าเทียนหยากล่าวเรียบ ๆ
……
“ท่านอาจารย์ทั้งหลายอยู่ที่ใด ศิษย์พี่เห็นหรือไม่” จั่นเจาหันไปมองเล็กเซียวหงส์ที่กำลังยุ่งกับการเตรียมของสำหรับงานแต่ง