เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 203 เยี่ยมเยือน
“ยังจะประลองต่อหรือไม่ แม่นางติง” กระบี่อ่อนจื่อเวยในมือหลงจิ้งเหยาจ่ออยู่ตรงลำคอของติงเยว่หัว
ในเวลานี้ปราณรอบกายหลงจิ้งเหยาทำให้ติงเยว่หัวหวาดกลัว ใบหน้าของนางพลันซีดเผือด
กระบี่จ้านหลูในมือติงเยว่หัวหล่นลงพื้นไปนานแล้ว
“วันนี้ข้าจะยอมเลิกแย่งจั่นเจากับเจ้าชั่วคราว” ติงเยว่หัวฝืนทำสีหน้าให้สงบนิ่ง แต่น้ำเสียงยังคงอวดดีเหมือนเดิม
เมื่อหลงจิ้งเหยาได้ยินนางพูดเช่นนั้น ก็เก็บกระบี่อ่อนจื่อเวยกลับมา
แต่หลงจิ้งเหยารู้ดีว่าติงเยว่หัวอาจไม่ยอมแพ้ง่าย ๆ
“ข้าหวังว่าแม่นางติงจะรักษาคำพูด อย่ามาตามตอแยอีก” จั่นเจามองติงเยว่หัวที่กำลังก้มเก็บกระบี่จ้านหลูอย่างเย็นชา
“เมื่อครู่ข้าบอกแล้วว่าข้อตกลงจากการเดิมพันนั้นมีผลแค่วันนี้ ส่วนวันหน้าก็ต้องดูอารมณ์ของแม่นางผู้นี้แล้ว” ติงเยว่หัวพูดพลางเลิกคิ้วให้จั่นเจา
นางเป็นคนหน้าด้านไร้ยางอายที่สุดเท่าที่หลงจิ้งเหยาเคยพบ ไม่รู้พูดเช่นนี้แล้วลิ้นจะพันกันหรือไม่