เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 205 แท่นบูชา
ในเวลานั้นเอง ชายชุดดำผู้หนึ่งก็วูบกายมาปรากฏตรงหน้าคนสวมหน้ากากดอกเหมย
คนผู้นี้ก็คือนักพรตเทียนหยาที่เมื่อครู่ยังอยู่กับหลงจิ้งเหยา
“เจ้าเป็นใคร?” คนสวมหน้ากากดอกเหมยจ้องนักพรตเทียนหยาเขม็งด้วยแววตาอำมหิต น้ำเสียงแฝงความเย็นชา
ทว่าในใจเขากลับรู้สึกหวาดกลัวยิ่งกว่า นักพรตเทียนหยาแผ่แรงกดดันอย่างหนักหน่วง จนเขาถอยหลังไปครึ่งก้าวโดยไม่รู้ตัว แต่ไม่นานก็กลับมาสงบดังเดิม
นักพรตเทียนหยามองคนสวมหน้ากากดอกเหมยอย่างเย็นชา มิได้กล่าวอะไร เพียงสะบัดแขนเสื้อวูบหนึ่ง
หลงจิ้งเหยาสัมผัสได้ถึงกำลังภายในอันทรงพลัง จากนั้นฝุ่นรอบข้างก็ฟุ้งกระจายขึ้นเต็มฟ้า
คนสวมหน้ากากดอกเหมยถอยไปสองก้าว ทันใดนั้นท่าทีของเขาก็เปลี่ยนไป หลงจิ้งเหยารู้สึกว่ากำลังภายในของเขาดูเหมือนจะสูงขึ้นกว่าเดิมมาก
“ในเมื่อเจ้าอยากยุ่งเรื่องชาวบ้าน ก็อย่าหาว่าข้าไม่เกรงใจ”
คนสวมหน้ากากดอกเหมยคำราม หลงจิ้งเหยารู้สึกได้ถึงกำลังภายในที่พุ่งออกมาจากร่างของเขา ซึ่งสูสีกับของนักพรตเทียนหยา